เราจะรู้ได้อย่างไรว่าคำกริยาใดเป็นสกรรมกริยา?

ให้ลองใช้กริยานั้นในประโยคที่มีเพียงประธานและกริยา หากฟังแล้วรู้สึกว่าประโยคยังไม่สมบูรณ์ และเกิดคำถามว่า ทำอะไร? หรือ ทำกับใคร? แสดงว่ากริยานั้นเป็นสกรรมกริยา เช่น ฉันมี... ผู้ฟังจะถามต่อว่า มีอะไร? แสดงว่า มี เป็นสกรรมกริยา

กรรมในประโยคจำเป็นต้องเป็นสิ่งของเสมอไปหรือไม่?

ไม่จำเป็นครับ กรรมสามารถเป็นได้ทั้งคน, สัตว์, สิ่งของ, สถานที่ หรือแม้แต่เรื่องที่เป็นนามธรรม เช่น เขาเกลียด ความไม่ยุติธรรม หรือ ครูลงโทษ เด็กชายสมศักดิ์

คำกริยาทุกคำต้องเป็นสกรรมกริยาหรืออกรรมกริยาอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้นใช่ไหม?

ไม่ใช่ครับ คำกริยาบางคำในภาษาไทยสามารถเป็นได้ทั้งสองอย่าง ขึ้นอยู่กับบริบทของประโยค เช่น เขาเปิดประตู (เปิด เป็นสกรรมกริยา) กับ ประตูเปิด (เปิด เป็นอกรรมกริยา)

สกรรมกริยา คืออะไร | รู้จักกริยาที่ต้องมีกรรม พร้อมตัวอย่าง

สกรรมกริยา ซึ่งเป็นคำกริยาที่ต้องมีกรรมมารองรับเพื่อให้ประโยคมีความหมายสมบูรณ์ — สกรรมกริยา คืออะไร: เจาะลึกกริยาที่ต้องมีกรรม พร้อมตัวอย่าง

วันนี้เราจะมาเรียนรู้เรื่อง "สกรรมกริยา" ซึ่งเป็นหนึ่งในชนิดของคำกริยาที่เราพบเจอบ่อยที่สุดในภาษาไทย การทำความเข้าใจกริยาชนิดนี้จะช่วยให้นักเรียนสามารถสร้างประโยคและวิเคราะห์ประโยคได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น

ความหมายและลักษณะของสกรรมกริยา

สกรรมกริยา (อ่านว่า สะ-กำ-มะ-กริ-ยา) คือ คำกริยาที่ไม่มีความหมายสมบูรณ์ในตัวเอง จำเป็นต้องมีกรรม (Object) มารองรับเสมอ จึงจะทำให้ประโยคได้ใจความครบถ้วนสมบูรณ์ กล่าวคือ สกรรมกริยาเป็นการกระทำที่ส่งผลหรือพาดพิงไปถึงคำนามหรือคำสรรพนามอื่น ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นกรรม

หากเราใช้สกรรมกริยาโดยไม่มีกรรม จะทำให้ประโยคขาดความสมบูรณ์ และทำให้ผู้ฟังเกิดคำถามว่า "ทำอะไร?" หรือ "ทำกับใคร?"

โครงสร้างของประโยคที่ใช้สกรรมกริยาคือ:

ประธาน (Subject) + สกรรมกริยา (Transitive Verb) + กรรม (Object)

ตัวอย่างสกรรมกริยาและประโยค

เพื่อให้นักเรียนเข้าใจได้ง่ายขึ้น ผมได้รวบรวมตัวอย่างสกรรมกริยาที่ใช้บ่อย พร้อมทั้งชี้ให้เห็นกรรมในประโยค

กิน: ฉันกินข้าว (ถ้าพูดว่า "ฉันกิน" จะไม่รู้ว่ากินอะไร "ข้าว" คือกรรม)
อ่าน: น้องชายอ่านหนังสือการ์ตูน
เขียน: คุณครูเขียนกระดานดำ
ซื้อ: คุณแม่ซื้อผลไม้
สร้าง: วิศวกรสร้างตึก
เห็น: เขาเห็นนกบนต้นไม้
เตะ: นักกีฬาเตะฟุตบอล
รัก: พ่อแม่รักลูกทุกคน
จับ: ตำรวจจับผู้ร้าย

วิธีการสังเกต "กรรม" ในประโยค

กรรม คือ คำนามหรือคำสรรพนามที่ถูกกระทำในประโยค วิธีการสังเกตกรรมที่ง่ายที่สุด คือการตั้งคำถามกับกริยาในประโยคด้วยคำว่า "อะไร" หรือ "ใคร" คำตอบที่ได้ก็คือกรรมของประโยคนั้น ๆ

ประโยค: แมวจับหนู
ตั้งคำถาม: แมวจับอะไร?
คำตอบ: หนู (ดังนั้น "หนู" คือกรรม)

ประโยค: ครูชมเชยนักเรียน
ตั้งคำถาม: ครูชมเชยใคร?
คำตอบ: นักเรียน (ดังนั้น "นักเรียน" คือกรรม)

เปรียบเทียบให้ชัด: สกรรมกริยา vs. อกรรมกริยา

เพื่อให้เห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน เรามาเปรียบเทียบกริยาทั้งสองชนิดนี้อีกครั้ง

สกรรมกริยา (Transitive Verb)

ลักษณะ: ต้องมีกรรมมารับเสมอ
ตัวอย่าง: เขาตี... (ไม่สมบูรณ์) → เขาตีกลอง (สมบูรณ์)

อกรรมกริยา (Intransitive Verb)

ลักษณะ: ไม่ต้องมีกรรมมารับ
ตัวอย่าง: เขาวิ่ง (สมบูรณ์ในตัวเอง)

โดยสรุปแล้ว หัวใจสำคัญของสกรรมกริยาคือการมี "กรรม" มารองรับเสมอ การกระทำของประธานจะถูกส่งต่อไปยังกรรม หากนักเรียนสามารถระบุกรรมของประโยคได้ ก็จะสามารถบอกได้ว่ากริยาที่ใช้นั้นเป็นสกรรมกริยา ซึ่งจะช่วยให้การเรียนไวยากรณ์ไทยในระดับที่สูงขึ้นเป็นเรื่องที่ง่ายดาย

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

ถาม: เราจะรู้ได้อย่างไรว่าคำกริยาใดเป็นสกรรมกริยา?: ตอบ: ให้ลองใช้กริยานั้นในประโยคที่มีเพียงประธานและกริยา หากฟังแล้วรู้สึกว่าประโยคยังไม่สมบูรณ์ และเกิดคำถามว่า "ทำอะไร?" หรือ "ทำกับใคร?" แสดงว่ากริยานั้นเป็นสกรรมกริยา เช่น "ฉันมี..." ผู้ฟังจะถามต่อว่า "มีอะไร?" แสดงว่า "มี" เป็นสกรรมกริยา
ถาม: กรรมในประโยคจำเป็นต้องเป็นสิ่งของเสมอไปหรือไม่?: ตอบ: ไม่จำเป็นครับ กรรมสามารถเป็นได้ทั้งคน, สัตว์, สิ่งของ, สถานที่ หรือแม้แต่เรื่องที่เป็นนามธรรม เช่น เขาเกลียด "ความไม่ยุติธรรม" หรือ ครูลงโทษ "เด็กชายสมศักดิ์"
ถาม: คำกริยาทุกคำต้องเป็นสกรรมกริยาหรืออกรรมกริยาอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้นใช่ไหม?: ตอบ: ไม่ใช่ครับ คำกริยาบางคำในภาษาไทยสามารถเป็นได้ทั้งสองอย่าง ขึ้นอยู่กับบริบทของประโยค เช่น "เขาเปิดประตู" ("เปิด" เป็นสกรรมกริยา) กับ "ประตูเปิด" ("เปิด" เป็นอกรรมกริยา)