กริยาสภาวมาลา คืออะไร: กริยาที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม
ในบทเรียนนี้ เราจะมาศึกษาคำกริยาชนิดสุดท้ายที่มีความน่าสนใจอย่างยิ่ง นั่นคือ "กริยาสภาวมาลา" ซึ่งเป็นคำกริยาที่สามารถเปลี่ยนบทบาทของตัวเองไปทำหน้าที่คล้ายกับคำนามได้ การเข้าใจหลักการนี้จะช่วยให้นักเรียนสามารถสร้างประโยคที่มีความซับซ้อนและหลากหลายได้มากขึ้น
เจาะลึกความหมายของ กริยาสภาวมาลา
กริยาสภาวมาลา (อ่านว่า กะ-ริ-ยา-สะ-พาวะ-มา-ลา) คือ คำกริยาที่ทำหน้าที่ในประโยคเสมือนเป็นคำนาม กล่าวคือ สามารถทำหน้าที่เป็นประธาน (Subject) หรือ กรรม (Object) ของประโยคได้ และในบางครั้งก็สามารถทำหน้าที่เป็นบทขยายได้เช่นกัน
หัวใจสำคัญคือการมองที่ "หน้าที่" ของคำในประโยค ไม่ใช่แค่ "ชนิดดั้งเดิม" ของคำนั้น ๆ
รูปแบบและตัวอย่างของกริยาสภาวมาลา
กริยาสภาวมาลาสามารถปรากฏใน 2 รูปแบบหลัก ๆ ดังนี้
1. คำกริยาที่ทำหน้าที่นามโดยตรง
คือการนำคำกริยานั้น ๆ มาวางในตำแหน่งของคำนาม (ประธานหรือกรรม) โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปคำ
- ทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค:
- เดินเป็นประจำทำให้อายุยืน ("เดิน" เป็นประธาน)
- เที่ยวต้องใช้เงินจำนวนมาก ("เที่ยว" เป็นประธาน)
- ทำหน้าที่เป็นกรรมของประโยค:
- ฉันชอบดูภาพยนตร์ ("ดู" เป็นกรรมของกริยา "ชอบ")
- เด็ก ๆ หยุดเล่นทันที ("เล่น" เป็นกรรมของกริยา "หยุด")
2. กริยาที่สร้างเป็น "อาการนาม"
เป็นรูปแบบที่พบได้บ่อยที่สุด คือการสร้างคำนามจากคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ โดยใช้คำว่า "การ" หรือ "ความ" นำหน้า ซึ่งมีหลักการใช้ดังนี้
- "การ" ใช้นำหน้าคำกริยาที่แสดงการกระทำทางกายภาพหรือมีลักษณะเป็นรูปธรรม
- การออกกำลังกายเป็นสิ่งที่ดี
- เขาให้ความสำคัญกับการเรียน
- "ความ" ใช้นำหน้าคำกริยาที่เกี่ยวกับสภาวะทางจิตใจ ความรู้สึกนึกคิด หรือนำหน้าคำวิเศษณ์ เพื่อทำให้เป็นนามที่เป็นนามธรรม
- ความรักทำให้คนตาบอด
- ความดีย่อมคุ้มครองคนดี
- เขาทนความเจ็บปวดไม่ไหว
วิธีสังเกตกริยาสภาวมาลาในประโยค
วิธีที่ดีที่สุดในการสังเกตคือการดูตำแหน่งและหน้าที่ของคำในประโยค ให้เราเปรียบเทียบสองประโยคนี้
- เขาพูดเสียงดัง (ในประโยคนี้ "พูด" คือคำกริยาแท้ แสดงการกระทำของประธาน)
- การพูดเป็นสิ่งสำคัญ (ในประโยคนี้ "การพูด" คือกริยาสภาวมาลา ทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค)
จะเห็นได้ว่า แม้จะมีรากศัพท์มาจากคำว่า "พูด" เหมือนกัน แต่เมื่อทำหน้าที่ต่างกัน ชนิดของคำในทางไวยากรณ์ก็จะแตกต่างกันไปด้วย
โดยสรุป กริยาสภาวมาลาคือการที่คำกริยา "สวมบทบาท" เป็นคำนามในประโยค ไม่ว่าจะมาในรูปแบบของคำกริยาโดยตรง หรือในรูปของอาการนาม (การ/ความ) ก็ตาม การทำความเข้าใจหน้าที่ของคำในตำแหน่งต่าง ๆ จะช่วยให้นักเรียนวิเคราะห์ประโยคได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น