คำไวพจน์ ป่า

คำว่า ป่า เป็นคำพื้นฐานที่พบได้บ่อยทั้งในชีวิตประจำวัน แบบเรียน และวรรณคดีไทย เพื่อให้การใช้ภาษามีความหลากหลาย สละสลวย และเหมาะกับบริบทการเขียน คนไทยจึงใช้ คำไวพจน์ หรือคำที่มีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า ป่า แทนกันในบางกรณี โดยเฉพาะในงานประพันธ์และข้อสอบภาษาไทย

คำไวพจน์ ของ ป่า คือ

คำไวพจน์ หรือคำคล้ายความหมายของคำว่า ป่า มีหลายคำ ดังรายการต่อไปนี้

คำอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำไวพจน์ ป่า

คำไวพจน์ของป่าหลายคำมาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น พนา พนัส และ อารัณย์ ซึ่งนิยมใช้ในภาษาเขียนและวรรณคดี เพื่อให้ถ้อยคำดูสง่างามและมีจังหวะทางภาษา ส่วนคำอย่าง ดง หรือ พง มักใช้ในภาษาทั่วไป เพื่อสื่อถึงพื้นที่ที่มีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น

นักเรียนควรทำความเข้าใจว่า แม้คำเหล่านี้จะมีความหมายใกล้เคียงกัน แต่บางคำเหมาะกับการใช้ในเชิงวรรณศิลป์มากกว่าภาษาพูด การเลือกใช้คำให้เหมาะสมกับบริบทจะช่วยให้การสื่อสารมีคุณภาพยิ่งขึ้น

ตัวอย่างการนำไปใช้

เราก็ทรงศักดาวราฤทธิ์ ทศทิศไม่รอต่อได้

ทำไมแก่มนุษณ์เท่าตัวไร กับอ้ายลิงไพรพนาวัน

จากวรรณคดีเรื่อง รามเกียรติ์

จากตัวอย่างจะเห็นว่า คำว่า ไพรพนาวัน ถูกใช้แทนคำว่า ป่า เพื่อให้ถ้อยคำมีความไพเราะและเหมาะกับฉันทลักษณ์ของบทประพันธ์

สามารถดูคำไวพจน์ที่เกี่ยวข้องกับ ป่า เพิ่มเติมได้ที่ หมวด คำไวพจน์ ป่า ซึ่งมีการอัปเดตเนื้อหาอย่างต่อเนื่อง

และหากต้องการทบทวนความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับคำไวพจน์ สามารถศึกษาเพิ่มเติมได้จากลิงก์ต่อไปนี้